چکیده:
بوم شناسی
در فرایند فتوسنتز با کمک انرژی نورانی، دی اکسیدکربن وآب که موادی غیرآلی هستند، به مواد آلی تبدیل میشوند.مواد آلی بین گیاهان و جانوران ونیز بین جانوران مختلف منتقل میشود وسرانجام به شکل گرما وکارهای زیستی موجودات زنده به مصرف میرسد. بنابراین هر موجود زندهای باید پیوسته با موجودات زندة دیگر و نیز با موجودات غیرزندة اطراف خود،در ارتباط باشد.تحقیق در بارة روابط بین موجودات زنده با یکدیگر و با محیط زندگی آنها، موضوع علم بوم شناسی (اکولوژی) است.
15 صفحه فایل ورد قابل ویرایش
اکوسیستم: در یک محیط آبی علاوه بر موجودات زنده، موجودات غیر زنده هم یافت میشود: آب، گلهای بستر، سنگ، گازها، و حتی نمکهای حل شده درآب، همگی بر زندگی موجوداتزندة این محیط اثر دارند. به مجموعة موجودات زنده وغیر زنده که با هم در ارتباطاند، اکوسیستم میگویند.
انرژی در اکوسیستم
انرژی آفتاب نخست به گیاهان میرسد وسپس مقداری از آن به صورت مواد غذایی به بدن جانوران مصرف کننده وارد میشود. بنابراین درون هر اکوسیستم،رابطهای غذایی بین موجودات زنده برقرار میشود.به رابطة غذایی که بین موجودات زندة مختلف وجود دارد زنجیرة غذایی میگویند.
شبکة غذایی: اگر چند زنجیرة غذایی را بررسی کنیم، متوجه میشویم که یک یا چند موجود زنده در آنها مشترک است. یعنی بین زنجیرههای غذایی رابطهای وجود دارد، مثلاً خرگوش وملخ ممکن است هر دو از یک نوع گیاه تغذیه کنند، یا آنکه شاهین نیز مانند روباه، خرگوش را صید کند و پرندگان کوچک از سوسک وپروانه تغذیه کند و خود نیز نصیب جانوران دیگر مثل شاهین یا روباه شوند.پس، مطالعة زنجیرههای غذایی نشان میدهد که نه تنها موجودات زندة آنها با یکدیگر رابطهای دارند، بلکه بین حلقههای یک زنجیره با زنجیرة دیگر نیز ارتباط غذایی موجود است.
هرم انرژی: مقدار کمی از انرژی نورانی خورشید درمواد آلی که توسط گیاه سبز (تولید کننده)ساخته میشود، به دام میافتد. همة این مواد آلی به اولین مصرفکنندهها نمیرسد.زیرابخشی ازاین مواد آلی در ضمن فعالیتهای زیستی گیاه سبز مصرف میشود و انرژی آن از دسترس اولین مصرفکنندهها خارج میشود. بخشهای مردة گیاه نیز بوسیلة موجودات تجزیهکننده مصرف میشود.
اولین مصرفکنندهها نیز همة انرژی موجود در موادی را که به دست میآورند، دربافتهای خود ذخیره نمیکنند،زیرا بخشی از آنها از طریق فعالیتهای مختلف بدن (مانند تنفس وگرما) وقسمتی نیز از طریق ادرار و مدفوع تلف میشود. . این موضوع در مورد دومین و سومین مصرفکننده نیز صادق است. کاهش تدریجی مقدار انرژی از تولیدکنندهها به مصرفکنندهها در یک زنجیرة غذایی را به صورت هرمی نشان میدهند که هرم انرژی نام دارد.بررسیها نشان داده که در کرة زمین، سالانه فقط ۲/۰ درصد از انرژی نور خورشید برای مادهسازی در گیاهان سبز بهکار میرود و بقیة آن به صورتهای مختلف هدر میرود.
زیستشناسانی که به کشاورزی علاقهمند هستند، در فکر یافتن گیاهانی هستند که بیشتر از گیاهان دیگر انرژی نور خورشید را برای مادهسازی بهکار میبرند و در نتیجه، مقدار مادةآلی که به وسیلة آنها تولید میشود، بیشتر است. این نوع بررسیها از نظر تأمین غذای کافی برای جمعیت روزافزون مصرفکنندهها، به ویژه آدمی، اهمیت فراوان دارد.
یرود، زیرا موجودات زنده برای بهدست آوردن انرژی، ماده (غذا ) مصرف میکنند، اما اگر هرم انرژی را از نظر تعداد موجودات زنده مورد بررسی قرار دهیم، چگونگی انتقال انرژی از طریق مواد آلی، بهخوبی معلوم میشود. مثلاً برای تأمین غذای یک مصرفکننده که در قلة هرم قرار دارد وجود تعداد زیادی تولیدکننده لازم است. از طرف دیگر هر چه به مصرفکننده قلة هرم نزدیک میشویم تعداد آنها، کمتر میشود. این هرم را که در آن افراد مصرفکننده بهتدریج بزرگتر، اما از تعداد آنها کاسته میشود، هرم تعداد نامیدهاند.
پوسیدگی
مواد آلی بدن جانداران، پس از مرگ به موادمعدنی مرده تبدیل میشوند. سرانجام این تبدیل که به آهستگی انجام میشود، بدن به مادهای که تنها مواد معدنی دارد، تبدیل میشود. به این جریان پوسیدگی میگویند. سه عامل مهم در پوسیدگی نقش دارند:
۱-آنزیمهای موجود در سلولهای جاندار: این آنزیمها بلافاصله پس از مرگ، شروع به تجزیة سلولها وبافتهای خودی میکنند.
۲-جانوران مردارخوار: مثلاً لاشخورها با نوک زدن و کرمها و حشرات با سوراخ کردن جسد، باعث از هم گسیختگی بافتهای بدن میشوند.
۳-میکروبها، بهویژه باکتریها وقارچها: این گروه از جسد تغذیه و مواد آلی آن را تجزیه میکنند.این جانداران که تجزیهکننده نامیده میشوند، نقش اصلی را در پوسیدگی دارند.
تجزیهکنندگان چگونه باعث پوسیدگی میشوند:
کمی پس ازمرگ جاندار،تعدادی هاگ باکتری روی آن مینشینند وشروع به تولیدمثل میکنند. باکتریها سپس به همة بخشهای جسد نفوذ میکنند. در این هنگام مثلاً در یک قاشق چایخوری گیاه درحال پوسیدگی، ممکن است بیش از یک میلیارد باکتری باشد.
میکروبها برای آنکه از مواد موجود در جانداران مرده تغذیه کنند، آنها را به صورت محلو
ل در میآورند،همانطور غذای ما نیز برای جذب شدن باید محلول باشد. میکروبها برای این کار نخست آنزیمهای گوارشی از خود ترشح میکنند. این آنزیمها مواد را تجزیه میکنند.سپس میکروبها مواد تجزیه شده را جذب میکنند.
بخشهای نرمتر بدن، مانند ماهیچهها و پوست سریعتر از بخشهای سخت، مانند استخوانها و چوب پوسیده میشوند. اسکلت بدن مهرهداران وصدفهای نرمتنان تا سالها پس ازمرگ تجزیه نمیشود و باقی میماند.
پوسیدگی با تولید گرما همراه است. چون میلیونها باکتری که در حال تجزیة بدن هستند، گرما تولید میکنند. بوی بد حاصل از جانداران در حال تجزیه، به علت آن است که بعضی از باکتریها به روش خاصی (بدون اکسیژن) تنفس میکنند وتولید گازهای بدبو میکنند.
چه شرایطی برای پوسیدگی لازم است
بر اساس آزمایشهایی که صورت گرفته است برای فساد کامل بقایای موجودات، شرایط زیر ضروری است: ۱-رطوبت کافی: رطوبت برای رویش هاگها ورشد و تکثیر میکروبها ضروری است. اگر جسد موجودی خشک باقی بماند، پوست آن چروکیده میشود وپوسیدگی در آن رخ نمیدهد. این روش اصطلاحاً مومیایی شدن نامیده میشود. مصریان باستان از این روش برای نگهداری اجساد سلاطین خویش استفاده میکردند.
گرمای کافی: میکروبها در محیطهای گرم با سرعت رشد وتکثیر م
یکنند. بنابراین پوسیدگی در گرما خیلی سریع صورت میگیرد. سرما سرعت پوسیدگی را کند میکند بهطوری که در دماهای زیر صفر، پوسیدگی بههیچ وجه صورت نمیگیرد. جسد ماموتهایی که هزاران سال پیش در سیبری مردهاند، در یخهای قطبی سالم بر جای ماندهاند. بهطوریکه مردم محلی از گوشت آنها تغذیه میکردهاند.
اکسیژن: بعضی میکروبهایی که عمل تجزیه و پوسیدگی را انجام میدهد، برای تنفس به اکسیژن نیاز دارند. تنفس بدون اکسیژن را تنفس بیهوازی میگویند. هنگام تنفس بیهوازی اسید تولید میشود. اسید از تجزیه وپوسیدگی جلوگیری میکند. بنابراین در غیاب اکسیژن، پوسیدگی بطور کامل انجام نمیشود. تورب (زغال سنگ ناقص) در چنین شرای
طی بهوجود میآید. وقتی جسدی که در تورب مدفون میشود، از پوسیدگی مصون میماند.
عدم وجود ترکیبات شیمیایی که موجب مرگ تجزیهکنندگان میشوند: زیستشناسان برای نگهداری نمونهها آنها را در محلولهای شیمیایی نگهدارنده از قبیل الکل نگه میدارند. گاهی جانوران بطور طبیعی در گودالهای قیر یا دریاچههای حاوی مایعات روغنی میافتند. در کالیفرنیا، گودالهای پر از قیری وجود دارد که از درون آنها اسکلتهای سالم ببرهای منقرض شدة دندان شمشیری که میلیونها سال پیش از بین رفتهاند، پیدا شده است.
چگونه میتوان موجب پوسیدگی شد: برای انجام پوسیدگی بایستی بقایای مردة موجودات را در جایی قرار دهیم که در آن تمام شرایط مناسب برای رشد تجزیهکنندگان فراهم باشد، باغبانان چنین کاری را برای تهیه کود انجام میدهند.
تهیة کود گیاهی: کود برگ به شاخ و برگ گیاهانی که در حال فساد وپوسیدگی هستند گفته میشود. کود برگ موجب حاصلخیزی بهتر خاک میشوند. از هر ترکیب قابل فسادی میتوان در تولید کود گیاهی استفاده کرد. از کلمهای کهنه، پوست سیبزمینی و تفالههای
چای میتوان برای این کار استفاده کرد.
برای تولید کود گیاهی شرایط زیر باید موجود باشد
۱-جایی را انتخاب کنید که کود گیاهی از باد و خورشید در امان باشد.
۲-شاخ و برگهای گیاهی را در جعبهای قرار دهید و روی آنها را با درپوش بپوشانید تا باران به آن نفوذ نکند.
۳-جعبه را طوری قرار دهید که هوا از زیر با شاخ و برگ گیاهان در تماس و جریان باشد.
۴- وقتی مواد پوسیده را درن جعبه میریزید، چند لایة خاک لابهلای آنها قرار دهید.
۵- هر چند گاه، یکبار مقدار کمی آهک به آن اضافه کنید.
۶- اگر در ترکیب کود برگ ساقههای کلم وجود دارد، آنها را قبلاً بکوبید و له کنید.
۷- اگر در ترکیب کود برگ علفهای بریده وجود دارد، ابتدا آنها را با سایر مواد درشتتر مخلوط کنید.
۸- مجموعة خاک وبرگ را مرطوب نگه دارید، ولی خیس نکنید.
۹-قطعات چوب، ظروف پلاستیکی یا موادی که آغشته به روغن، رنگ و غیره شدهاند، در تودة گیاهخاک وجود نداشته باشد.
۱۰- تودة مواد گیاهخاک را خوب با همدیگر مخلوط کنید.
اهمیت پوسیدگی در چیست؟
اگر پوسیدگی صورت نگیرد و بقایای موجودات زنده در
محیط انباشته شود، فکر میکنید در این صورت چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پوسیدگی بهدلیل دیگری نیز ضروری است. چرخة عناصر شیمیایی از قبیل کربن و نیتروژن در طبیعت با کمک پوسیدگی کامل میشود تا از عناصر شیمیایی در طول حیات بارها مورد استفاده قرار گیرد. مواد پوسیده، به شکل کود، برای گیاهان بسیار مفیدند. گیاهان، مواد غذایی کود را مورد استفاده قرار میدهند.
ما به روشهای مختلف از پوسیدگی استفاده میکنیم، تصفیة فاضلابها یکی از آنهاست. پوسیدگی همچنین در از بین بردن زبالهها اهمیت دارد. چیزهایی از قبیل: غذاهای مانده، پوست سیبزمینی و تفالههای چای باید بهوسیله تجزیهکنندگان از محیط طبیعی پاکسازی شوند. این نوع زبالهها تجزیهپذیر هستند و مواد شیمیایی موجود در بقایای موجودات را به چرخة طبیعی برمیگردانند تا مجدداً مورد استفاده قرار بگیرند.
انواع دیگر موار زاید تجزیهناپذیرند، چون این مواد، از موادی ساخته شدهاند که میکروبها قادر نیستند از آنها استفاده کنند. موادی از قبیل پلاستیک و بسیاری از مواد مصنوعی از این دستهاند. اگر شما سیبی را در محیط رها کنید، سرانجام تجزیه و ناپدید خواهد شد. اما اگر شما یک بسته پلاستیک را دور بیاندازید مرتی طولانی در آنجا باقی خواهد ماند. مگر اینکه شخص دیگری آن را بردارد و از محیط دور کند.
روش های نگهداری غذا
نگهداری غذا به منظور جلوگیری از فساد و تجزیة آنها صورت میگیرد. این کار چگونه انجام میشود؟ در اصل میکروبها از قبیل باکتری سالمونلا موجب سمی شدن غذا میشود. بنابراین بسیار ضروری است که این گونه میکروبها را از بین ببریم. غذاها به پنج روش عمده نگهداری میشوند.
حرارت دادن: دمای بالا میکروبها را میکشد. چنین حرارتی غذا را بدون باکتری میکند. غذای حرارت داده شده را باید در قوطیهایی بستهبندی کرد که میکروبها نتوانند به آن نفوذ کنند. در صنایع کنسروسازی یا شیر پاستوریزه این کار صورت میگیرد.
انجماد: میکروبها را نمیکشد، ولی سرعت رشد آنها را کم و از تکثیر آنها جلوگیری میکند. به محض ذوب شدن آب غذای یخ زده، میکروبها در آن شروع به رشد میکنند و غذا فاسد میشود. بنابراین،باید غذای یخزده را در اسرعوقت، بلافاصله بعد از ذوب شدن آنها، مصرف کرد.
خشک کردن: موجب از دست رفتن رطوبت غذا میشوند تا موجب مرگ میکروبها شوند، ولی به انسان ضرری نمیرسانند.روشهایی از قبیل ترشی انداختن مواد غذایی در سرکه، دودی کردن با سوزاندن چوب (موادی که در دود وجود دارد میکروبها را ازبین میبرد) و شور کردن برای نمک سود کردن، غذا را در محلول نمکی غوطهور میکنند. نمک سود کردن موجب میشود که آب موجود در میکروبها با پدیدة اسمز از آنها خارج شود. در نتیجه میکروبها از بین میروند.
پرتودهی: پرتوهایی از قبیل اشعة گاما، موجب مرگ میکروبها میشوند. این روش یکی از راههای جدید نگهداری مواد غذایی است. مشکلی که در این روش وجود دارد این است که پرتودهی، میکروبها را میکشد، ولی ترکیبات سمی مضر آنها از بین نمیرود. لذا از این روش باید بااحتیاط استفاده کرد.
روشهای سترون کردن شیر: شیر را به دو روش حرارت میدهند واستریلیزه میکنند:
دمای بالا: در این روش شیر را تا ۱۵۰ درجة سانتیگراد به مدت چند ثانیه گرم و سپس در
بستههایی، بستهبندی میکنند. در این روش شیر بی میکروب میشود و واقعاً همة
میکروبهای آن از بین میرود. چنین شیری تا چند ماه بدون فساد خواهد ماند، البته طعم آن تا حدی در این روش تغییر میکند.
پاستوریزه کردن: شیر را در دمای پایینتر برای مدت طولانیتر (۷۰ درجه، سانتیگراد به مدت۱۵ ثانیه) گرم نگه میدارند. این نحوه گرم کردن،میکروبهای مضر را میکشد، ولی برخی از میکروبها هنوز در آن زنده باقی میمانند. این شیر را تا چند روز میتوانیم سالم
نگهداریم، در این روش طعم شیر تغییر پیدا نمیکند.
کاربرد گرم کردن برای کشتن میکروبهای شیر اولین بار در سال ۱۸۸۵ به وسیلة لوئی پاستور مطرح شد. امروزه در بسیاری از کشورها این روش برای جلوگیری از ابتلای مردم به بیماریهای جدی از قبیل سل رواج یافته است. باکتری مولد بیماری سل بیشتر در
شیر گاو وجود دارد.
چرخه، مواد در طبیعت: عناصر شیمیایی همواره در حال چرخش در طبیعت هستند. این مواد از بدن جانداران وارد محیط میشوند و ممکن است دیر یا زود وارد بدن جاندار دیگری شوند و بهصورت جزئی از پیکر آن درآیند. به عبارت دیگر هر عنصر ممکن است بارها توسط جانداران مختلف جذب شود وبار دیگر به محیط باز گردد. حرکت عناصر و مواد مختلف از محیط به بدن جاندار وخروج دوبارة آن از بدن جاندار به محیط که همیشه
در حال تکرار است، چرخة مواد میگویند.
چرخة کربن: درصد دی اکسید کربنی که در هوای اطراف ما وجود دارد ، در حدود ۰۳/۰ است. این co2 همواره توسط گیاهان به قندها و سایر مواد آلی تبدیل میشود. جانوران این مواد آلی را بار دیگر به co2 و آب تجزیه و از انرژی نهفته در آنها استفاده میکنند. تبادل co2 بین جانداران و محیط چرخة کربن را تشکیل میدهد.
چرخة نیتروژن
نوعی ترکیب نیتروژندار غیر آلی بهنام نیترات در خاک وجود دارد. نیترات در آب موجود در خاک حل و سپس جذب گیاهان میشود. گیاهان این نیترات را به اسیدهای آمینه و سپس اسیدهای آمینه را به پروتئین تبدیل میکنند.
هنگامی که جانداری بخشی از گیاه را میخورد، نیتروژنی را که در آن به صورت پروتئین یا اسید نوکلئیک وجود دارد، به بدن خود منتقل وبخشی از آن را به جسم خود تبدیل میکند. بدن گیاهان و جانوران پس از مرگ تجزیه میشود. باکتریها و قارچهای تجزیهکننده پروتئینهای بدن جانداران را به آمونیاک تبدیل میکنند. ادرار جانوران نیز پس از مدتی به آمونیاک تجزیه میشود. انواعی باکتری در خاک وجود دارد که سرانجام آمونیاک را به نیترات تبدیل میکنند. به این ترتیب نیترات بار دیگر به خاک باز میگردد ودو باره مورد استفادة گیاهان قرار میگیرد. چنین باکتریهایی که خاک را برای رشد گیاهان مناسب میکنند، باکترهایهای شوره گذار نامیده میشوند. تبادل نیتروژن بین جانداران و محیط، چرخة نیتروژن نام دارد.
بعضی باکتریها نیترات خاک را به آمونیاک، یاحتی نیتروژن در میآورند. چنین باکتریهایی که نیترات خاک را کاهش میدهند، باکتریهای شورهزدا نام دارند.
لینک و پرداخت دانلود * پایین مطلب *
فرمت فایل : word ( قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 7
فهرست
اکولوژی
تعاریف اکولوژی
تقسیمات اکولوژی
قلمرواکولوژی
جمعیت
اجتماع
مقدمه
اکولوژی :
از واژه یونانی ایکوس ( Oixos )به معنی سکونتگاه و لوژی به معنی شناخت ، علم مطالعه تمامی موجودات زنده وچگونگی ارتباط آنها با محیط است . اولین بار ارنست هگل دانشمند یا اکولوژیست آلمانی( سال 1869 ) واژه اکولوژی را پیشنهاد داد.
تعاریف اکولوژی :
v مطالعه ساختمان موجود زنده ومحیط
v مطالعه ساختمان وکیفیت وقوع پدیده های زیستی درطبیعت
v مطالعه روابط متقابل میان موجود زنده ومحیط
v مطالعه اکوسیستمها
موضوع:
مقاله در مورد اکوسیستم
( فایل word قابل ویرایش )
تعداد صفحات : 10
گیاهان (مانند علف در علفزار) انرژی خورشید را از طریق فتوسنتز به انرژی شیمیایی ذخیره شده ، تبدیل می کنند. این انرژی در سلولهای گیاه ذخیره شده و جهت رشد ، اصلاح و تکثیر آن استفاده می گردد. گاوها و سایر حیوانات، انرژی ذخیره شده در علف یا دانه را استفاده نموده و آن را به انرژی ذخیره شده ای در بدن خود تبدیل می کنند. زمانیکه ما گوشت و سایر محصولات حیوانی را می خوریم ، ما نیز آن انرژی را در بدن خود ذخیره می کنیم. ما از این انرژی ذخیره شده برای راه رفتن ، دویدن ، دوچرخه سواری و یا حتّی خواندن یک مطلب برروی اینترنت استفاده می کنیم. اکوسیستم و زنجیره ی غذایی:در محیط زیستی عوامل غیر زنده مانند خاک ، آب ، گازها و غیره به همراه جانداران وجود دارند. موجودات زنده با هم و با محیط غیر زنده خود ارتباطی متقابل برقرار میسازند. این ارتباطها برای بقای محیط زیست بسیار لازمند. کارشناسان محیط زیست هنگام بررسی ، مناطق زیستی را مورد مطالعه قرار میدهند. هر منطقه زیستی شامل موجودات زنده ویژه عوامل غیر زنده است اکوسیستم نام دارد و دانشی که به بررسی اکوسیستمها میپردازد. اکولوژی نامیده میشود. عوامل زنده اکوسیستم جانداران را براساس نقشی که در محیط دارند به دستههای زیر تقسیم میشوند.
1. موجودات تولید کننده (گیاهان سبز)
2. موجودات مصرف کننده (جانوران)
3. موجودات تجزیه کننده (باکتریها و قارچها)
ارتباط موجودات زنده با هم دیگر مهم ترین ارتباط غذایی است که به صورت زنجیره غذایی و شبکه غذایی در جریان است. علاوه بر ارتباط کلی میان جانداران که به صورت زنجیره غذایی نشان داده میشود.
10 ص
اکوسیستم
گیاهان (مانند علف در علفزار) انرژی خورشید را از طریق فتوسنتز به انرژی شیمیایی ذخیره شده ، تبدیل می کنند. این انرژی در سلولهای گیاه ذخیره شده و جهت رشد ، اصلاح و تکثیر آن استفاده می گردد. گاوها و سایر حیوانات، انرژی ذخیره شده در علف یا دانه را استفاده نموده و آن را به انرژی ذخیره شده ای در بدن خود تبدیل می کنند. زمانیکه ما گوشت و سایر محصولات حیوانی را می خوریم ، ما نیز آن انرژی را در بدن خود ذخیره می کنیم. ما از این انرژی ذخیره شده برای راه رفتن ، دویدن ، دوچرخه سواری و یا حتّی خواندن یک مطلب برروی اینترنت استفاده می کنیم. اکوسیستم و زنجیره ی غذایی:در محیط زیستی عوامل غیر زنده مانند خاک ، آب ، گازها و غیره به همراه جانداران وجود دارند. موجودات زنده با هم و با محیط غیر زنده خود ارتباطی متقابل برقرار میسازند. این ارتباطها برای بقای محیط زیست بسیار لازمند. کارشناسان محیط زیست هنگام بررسی ، مناطق زیستی را مورد مطالعه قرار میدهند. هر منطقه زیستی شامل موجودات زنده ویژه عوامل غیر زنده است اکوسیستم نام دارد و دانشی که به بررسی اکوسیستمها میپردازد. اکولوژی نامیده میشود. عوامل زنده اکوسیستم جانداران را براساس نقشی که در محیط دارند به دستههای زیر تقسیم میشوند. 1. موجودات تولید کننده (گیاهان سبز) 2. موجودات مصرف کننده (جانوران) 3. موجودات تجزیه کننده (باکتریها و قارچها) ارتباط موجودات زنده با هم دیگر مهم ترین ارتباط غذایی است که به صورت زنجیره غذایی و شبکه غذایی در جریان است. علاوه بر ارتباط کلی میان جانداران که به صورت زنجیره غذایی نشان داده میشود. انواع دیگری از ارتباط نیز میان آنها وجود دارد که در آن الزاما ارتباط غذایی منجر به از بین رفتن طرفین نمیشود بلکه در این نوع ارتباط جانداران به زیستن در کنار هم ادامه میدهند. ارتباط غذایی زنجیره غذایی اگر وابستگی غذایی یک موجود زنده را با موجود زنده دیگر به صورت A→B نمایش دهیم بدین معنی است که موجود زنده A غذای موجود زنده B است و به عبارت دیگر B از A تغذیه میکند. بدین ترتیب میتوانیم روابط غذایی زیر را که بین چند موجود زنده برقرار میشود نشان دهیم. در این روابط هر موجود زنده به صورت حلقهای از یک زنجیر با موجود زنده دیگر مربوط میشود. هر یک از این روابط را یک زنجیره غذایی مینامند. در تمام این زنجیرههای غذایی حلقه اول یک گیاه سبز است حلقه دوم یک جاندار گیاهخوار است و حلقههای بعدی را موجودات گوشتخوار تشکیل میشوند. شبکه غذایی چند زنجیره غذایی که با یکدیگر ارتباط داشته باشند یک شبکه غذایی را بوجود میآورند. شبکه حیات همه شبکههای غذایی با یکدیگر ارتباط دارند بطوری که همه موجودات زنده کره زمین یک شبکه غذایی بزرگ را تشکیل میدهد این شبکه غذایی بزرگ ، شبکه حیات نام دارد. نوع دیگر ارتباط جانداران با هم رقابت در رقابت یک موجود به چیزهایی که مورد نیاز موجود زنده دیگر نیز هست احتیاج پیدا میکند. مثلا جانوران بین یافتن غذا و لانه سازی و غیره با هم رقابت میکنند. در عمل رقابت گاهی دو رقیب با یکدیگر با خبر نیستند.
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه:61
فهرست مطالب
باروری / حاصلخیزی
سولفور
* عناصر trace
* اکوسیستم
فسفر:
کربن:
قبل از بحث در مورد رژیم مناسب برای چمن ، ممکن است آزمایش اینکه گیاهان چگونه برای بقا سازمان دهی شده اند قبل از مداخله انسان، ارزشمند است، هیچ بحثی نیست که چمن نیاز به بارور کردن دارد، اما با کمان تعجب نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم، کلسیم، منزیم، سولفور، عناصر سازمان دهندة دیگر تنها 5 درصد کل رژیم گیاه را شامل می شوند. بقیه 95 درصد از آب و اتمسفر تأمین می شود. همانطور که نسبتاً مواد معدنی مورد نیاز به نظر کم می اید این سئوال باقی می ماند که گیاه چگونه مادة مغذی را که نیاز دارد به دست می آورد اگر هیچ کس این کار را برای او نمی کند؟ شخصاً ع گیاهان با تکیه بر خودشان در طی میلیونها سال به بقا ادامه داده اند ، و قبل از بشر یا هر موجود زنده ای که حاصلخیزی را متشر کند در زمین ظاهر شدند.
کربن و اکسیژن از دی اکسید کربن در هوا و هیدروژن از اب با هم ترکیب می شوند تا ساختاری متحد با همة چند جزئی جای ارگانیک که توسط نور خاست تولید شده اند. همه بقیه مواد مغذی لازم از منابع ارگانیک و ؟ درخاک بدست می آید، توسط بسیاری از ارگانیسم های خاک قابل دسترس به گیاهان می شود. پروتئین ، کربوهیدارات، چربیها، موم، سلولزع و دیگر چند جزئی های ارگانیک که در گیاهان و حیوانات یافت می شود. در خاک ارگانیک، و در هوموس، و مواد معدنی که در خاک یافت می شود همه از مواد مغذی ضروری برای گیاه تشکیل شده است. اما ارگانیزم خاک ابتدا باید این مواد مغذی را به گونة قابل دسترس تبدیل کند، شما می توانید این عملیات ارگانیزم را سیستم گوارشی گیاهان بخوانید. بیشتر دی اکسید کربن در اتمسفر در خاک وجود دارد از طریق فعالیتهای زیستی. دقیقاً همانطور که بشر و حیوان دی اکسید کربن را رها می کنند،به همین ترتیب نیز ارگانیسم خاک عمل می کند، ابتدا از طح خاک ریشة گیاهان برای جذب دی اکسید کربن زمانی است که ابتدا از سطح خاک پدیدار شود – قبل از اینکه تلاطم اتمسفر نتواند آنرا رقیق کند با دیگر گازها. این سیستم تحویل ، بیش از هزاران ، بهبود آن را دشوار ، لازم و تأثیر گذار اثبات می کند.
متاسفانه این سیستم در کنار رأس اجرایی در بیشتر مناطق بسیاری از زمینهای ورزشی عمل نمی کند. اصولاً ، خاک شامل ذرات ارگانیک کوچک است، که جمعیت ارگانیزم خاک و خلق هوموس را محدود می کند، و زیاد طبق روش ارگانیک به کاربده نمی شود. اگر چسبندگی ریشه از زمین از بین رفت ، موقعیت وخیم تر می شود. ارگانیزم خاک منابع را محدود کرده است، که توانایی آنها را در قابل دسترس ساختن مواد مغذی به گیاه را محدود می کند، و خلق دی اکسید کربن بستگی به سطح فعالیت آنها دارد. حقیقتاً ، وقتی از حاصلخیزی صحبت می شود، ما باید به نیازهای کل سیستم های در حال رشد گیاهی توجه کنیم – که شامل ارگانیزم های خاک می شود.
به طور نرمال ، حاصلخیز کنندگان بر اساس تحلیلات N-P-1 انتخاب شده اند که توسط وزن کل نیتروژن ، فسفات قابل دسترس و پتاس حل شدنی درصد بندی می شود. مدیران ممکن است از ؟ ثانویه استفاده کنند. کلسیم ع منیزیم، سولفور و ذرات دیگر – اگر قسمت خاک بر کمبود دلالت کنند. بسیار نادر است که ؟ کسی که به دنبال یک بارورنده ای است که کربن قابل گوارش را برای ارگانیزم های خاک فراهم می کند و حتی نادرتر آنجا است که می پرسد آیا بارورنده کربنی به جمعیت باکتری توجه دارد. این ها سئوالهای مهمی برای پرسیدن هستند. تعادل و تناسب درست ارگانیزمی که در خاک زندگی می کندد گیاهان ریشه ای را با هر دوی حمایت و تغزیه تأمین می کند، و همانطور که کربن ته نشین گوارش می شده است ، این ارگانیزم نیز دی اکسید کربنی را که ریشة گیاهان می توانند بگیرند همانطور که در حال گذشتن از سطح خاک است. جمعیتهای مساوی این ارگانیسم نمی توانند باقی بمانند تا وقتی که منابع مناسب قابل دسترس باشند
علف هرز، حشره و مشکلات بیماری و عملکرد ضعیف ریشه اغلب نشانة یک سیستم خاکی ناقص است. آفت اصولاً با حشره کشی چک می شود، و عملکرد ضعیف ریشه به طور نرمال با اضافه کردن ماده مغذی شیمیایی مرتبط است. اما مشکلات به درستی بیولوژیکی هستند. در زمین های ورزشی ، عدم تعاادل بیولوژیکی کلاً کمتر شکل ساز است تا سطح نامساوی فعالیت های زیستی.
کربن:
کربن در خاک در بیومس های زنده یافت می شود، رسوبات ارگانیک ، گیاخاک ناپایدار و گیاخاک پایدار. این منابع برای ارگانیزم های خاک انرژی فراهم می کند. کربن خاک توسط ارگانیزم های اتوتروفیک از قبیل گیاهان و جلبکی که می تواند کربن را از اتمسفر با انرژی خورشید بگیرد برای تولید ماه ارگانیک ترکیبات کربن که توسط اتوتروف تولید می شوند نهایتاً به قستی از انرژی تلف شده و پروتئینی که به نام ماده ارگانیک خاک نامیده می شود تبدیل می شود. این عملیات در هزاران راه صورت می پذیرد. دو هدف اصلی برای تأمین انرژی زندگی خاکی و دی اکسید کربن برای گیاهان وجود دارد.
وقتی رسوبات تازه ارگانیک با خاک تماس پیدا می کنند ، تخریب ناگهان آغاز می شود حداقل در طی فضاهای که ارگانیسم خاک فعال است. دما، رطوبت، هوا و تعادل کربن و نیتروژن در رسوبات سرعتی که در آن رسوبات ارگانیک صورت می پذیرد، را تعیین می کند ، معیار کربن به نیتروژن (C:N) همیشه به عنوان قسمت X کربن به یک قسمت نیتروژن اندازه گیری می شود. اگر میزان (C:N) وسیع باشد، از تجزیه آرام صورت می پذیرد. علاوه بر این ارگانیزم های خاک باید نیتروژن قابل دسترس را از خاک مصادره کند. همانطور که کربن را گوارش می دهند زیرا رژیم های آنها میزان (C:N) باریکی را مطالبه می کند. این عصب دائماً نیاز نیتروژن به گیاهان را از بین می برد. اگر ؟ اصلی ارگانیک میزان (C:N) باریکی و کمی داشت، همانطور که با چسبندگی ریشه ، هدر رفتن غذا ، هدر رفت حیوانات ، تجزیه احتمالاً با سرعت تر رخ می دهد، قابل دسترس کردن نیتروژن برای گیاهان و دیگر ارگانیزم ها. هر زمان ارگانیزم تخریب اجزا گوارشی رسوبات ارگانیک یا ارگانیزم ها توسط تغذیه کنندگان مصرف شدند، مقداری انرژی استفاده می شود و کربن به دی اکسید کربن، اکسید می شود، که سپس به اتمسفر خاک رها می شود.